بسیاری از ناآرامیهای روحی و روانی ریشه در دوری از فطرت خداگرایی انسان دارد به عبارت دیگر منشا آن از خودبیگانگی اوست. عصبانیت٬ اضطراب٬ دلشوره٬ ترس و افسردگی از نشانه های فشارهای عصبی ـ روانی است و نماز دارویی آرام بخش برای رفع این تنشها محسوب میشود، چراکه ارتباط با خدا به سان ارتباط انسان با سایر موجودات نیست. او خدای خود را موجودی توانمند و آگاه به اسرار و نهان و ستارالعیوب میداند.

انسان برای ارتباط با خدای خود نگران گسستن ها، محدودیت و ناتوانی در برآوردن خواسته ها و افشای اسرار خویش نمی باشد، بلکه دریافته که خدایش در همه حال حتی به هنگام گناه او را رها نمیکند و راههایی برای نجات وی در پیش روی او میگذارد:

"کسی که مرتکب گناه میشود یا به خود ظلم روا دارد آنگاه از خدا طلب مغفرت کند به یقین خداوند را بخشنده و رحیم خواهد یافت" (سوره نسا- آیه 10)

و همانگونه که خود فرمود: "بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را " ( سوره غافر- آیه 60)

پس پیوسته به خواسته های کوچک و بزرگ انسان توجه دارد.

او از معصومین آموخته که با قلبی مملو از اطمینان به پاسخگویی خداوند امیدوار باشد، همچنانکه پیامبر گرامی فرمودند: " خدا را در حالیکه یقین به اجابت دارید بخوانید." او میداند که آینده از آن انسانهای پرهیزکار است پس حوادث روزگار و ظلم ظالمان و ناکامی های ظاهری او را افسرده و دلسرد نمیکند و با امید به آینده ای روشن در وجود خود احساس آرامش میکند.

همچنین برای برقراری ارتباط با خدا و تقویت سلامت روانی فرد، علاوه بر نماز یومیه بیش از 200 نماز مستحبی و واجب ذکر شده است که به مقتضای شرایط و در مشکلات مختلف، او را یاری مینماید، از آن جمله اند:

نماز آیات: به هنگام وقوع بلایا و حوادث طبیعی، که موجب آرامش در فرد مضطرب میگردد.

نماز آمرزش گناهان: برای انسانی که مرتکب خطا و معصیت شده است.

نماز قضای دین: برای رفع ترس و نگرانی از بدهکاری.

نماز کفایت ظلم سلطان: برای رفع نگرانی از جور حاکمان جبار.

نماز لیلة الدفن: برای کسی که به سبب ازدست دادن عزیزی احساس گناه و قصور میکند و یا نگران جایگاه وی است.

نماز استخاره: برای کسی که دچار تردید و تحیر در امری است و نمیتواند تصمیم قاطعی بگیرد.

نماز مصیبت زده: به هنگام رویداد حادثه ای ناگوار.

نماز رفع هم و غم: برای برطرف نمودن احساس غم و اندوه.

و ...